پ.ن:
سلام به همه ی دوستای گلم

واسه مهربونیهاتون ممنون

شرمنده که نتونستم جواب محبتتون رو بدم

همش تقصیر این دانشگاهه

ایشالا تابستون بیشتر مزاحمتون میشم

میبوسمتووووووووووون بای

پ.ن:

سلام به همه ی دوستای گل و عزیز خودم که منو تنها نذاشتن.

اول یه چیزی بگم که سوء تفاهم از بین بره

اصلا قرار نبود که من ازدواج کنم!!!!

بعضی از دوستان تبریک گفتن خواستم بگم که مجلس برادر زاده م بود

اصلا کی زنشو به من میده؟؟

ببخشید منظورم اینه که کی به من زن میده

تا بعد

سلام به همه ی عزیزای دلم

اومدم یه چیزی بگم و برم

اومدم بگم شاید من یه ماهی نباشم

یه سری کاره که باید انجامشون بدم(امر خیره)

خلاصه دلم برای تک تکتون تنگ میشه دوستوووووووووووووووون دارم

                         بي تو

                                برچشمهايم

                                              فانوسي از انتظار آويخته ام

به نشان آن آفتاب

                       كه به آسمانم هديه خواهي كرد

        و با تو

                  خورشيد خواهد درخشيد

        حتي اگر از شب

                             اندوهي به يادگار مانده باشد

روز یکشنبه رو میگم

نمیدونید چه روزیه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

عب نداره خودم میگم

عید الزهراس

روزیه که عمر لعنت الله علیه به درک واصل میشه

واسه ی همین دو  تا شعر برای همتون گذاشتم.

تقدیم به همه ی شیعیان عزیز

ما بی خیال سیلی مادر نمیشویم

هرگز جدا ز دامن حیدر نمیشویم

با ما مگویید که شیعه و سنی برادرند

ما با حرام زاده برادر نمیشویم

*********************عید الزهرا مبارک************************

بر آن قومی که زهرا کرده لعنت

سخن  از  آشتی   معنا   ندارد

سخن  از  هفته  وحدت میارید

که سنی  در دل  ما  جا  ندارد

عمر محکوم و منفور است زیرا

رضایت  نامه  از زهـــــرا  ندارد

اي رفته ز دل ، رفته ز بر ، رفته ز خاطر

بر من منگر تاب نگاه تو ندارم

بر من منگر زانكه به جز تلخي اندوه

در خاطر از آن چشم سياه تو ندارم

اي رفته ز دل ، راست بگو !‌ بهر چه امشب

با خاطره ها آمدهاي باز به سويم؟

گر آمده اي از پي آن دلبر دلخواه

من او نيم او مرده و من سايه ي اويم

من او نيم آخر دل من سرد و سياه است

او در دل سودازده از عشق شرر داشت

او در همه جا با همه كس در همه احوال

سوداي تو را اي بت بي مهر !‌ به سر داشت

من او نيم اين ديده ي من گنگ و خموش است

در ديده ي او آن همه گفتار ، نهان بود

وان عشق غم آلوده در آن نرگس شبرنگ

مرموزتر از تيرگي ي شامگهان بود

من او نيم آري ، لب من اين لب بي رنگ

ديري ست كه با خنده يي از عشق تو نشكفت

اما به لب او همه دم خنده ي جان بخش

مهتاب صفت بر گل شبنم زده مي خفت

بر من منگر ، تاب نگاه تو ندارم

آن كس كه تو مي خواهيش از من به خدا مرد

او در تن من بود و ، ندانم كه به ناگاه

چون ديد و چها كرد و كجا رفت و چرا مرد

من گور ويم ، گور ويم ، بر تن گرمش

افسردگي و سردي ي كافور نهادم

او مرده و در سينه ي من ،‌ اين دل بي مهر

سنگي ست كه من بر سر آن گور نهادم

به اینکه تا ابد چشمات،برام لالائی می خونه

دلم گرم به دنیایی که می سازی تو از رویا

پناه قلب من میشی دوباره ،تا ته دنیا

شب از وقتی که اینجائی ، همیشه روشن و خوبه

به تو محتاجم و قلبم ، فقط پیش تو می کوبه

کنارت مثل یک دریا ، پُر از آرامش نابم

تنت رؤیای آتیشه ، تو آغوشت که می خوابم

نمی ذارم که بین ما ، بمونه مَرز ِ تاریکی

دلم گرم بهت وقتی ، بهم نزدیک نزدیکی

کسی جز تو نمی تونه شریکِ قلبِ من باشه